کار کردن فقط مشاوره و پيگيری نيست!

"من که امروز مشاوره ندارم! فلانیم که نیست پیگیریش کنم!پس کاری ندارم و میرم خونه!"

جمله آشناییه؟ نه؟

بعد از تحقيقات فراوان در طول چند سال به اين نتيجه رسيدم که هيچ چيز به اندازه کم کاری يا بيکاری برای يک نتورکر ( و کلا برای همه آدمها )کشنده و سمی نيست.

طی تحقيقات انجام شده يک انسان زمانی بهترین احساس را دارد که از خود راضی باشد (احساس رضايت از خود) و هيچ چيز به اندازه بيکاری و مفيد نبودن اين احساس را در او سرکوب نميکند.

اين قضيه در نتورک مارکتينگ به طرز بسيار زيادی تشديد ميشود.

 زيرا نتورک مارکتینگ اصولا HOME BASED است. اين به اين معناست که يک تازه وارد قسمت اعظم وقت خود را در منزل خود بايد سپری کند. فرض کنیم او در طول هفته اول آموزش خود را تکميل کرده و در هفته بعد چند عدد مشاوره و پيگيری انجام دهد. از آنجايی که خيلی از افراد وقتی مشغول پيگيری ميشوند دست از مشاوره ميکشند و يا تعداد کمتری مشاوره برگزار ميکنند در اینجا چند اتفاق می تواند رخ دهد:

اگر فرد هنوز بعد چند هفته فروشی انجام نداده سير نزولی در روحيه فرد ظاهر ميشود . این عدم فروش به این علت است که یا آموزشهای فرد کافی نبوده و یا تغییر کافی در فرد ایجاد نشده است. زیرا آموزشهای اولیه برای همه افراد کافی نیستند و گاهی لازم است بسته به شرایط فرد مطالب اضافه تری را به او آموخت. اینچنین فردی ساعت زيادی از روز را بيکار است ولی به غلط اين ساعات به کارش ربط داده ميشود و چون هنوز درامدی هم نداشته است مشخص است که ایمان خود به کار را از دست خواهد داد و پتانسیل موجود در نتورک را درک نخواهد کرد و عدم رشد خود را به ناکارایی نتورک شما نسبت خواهد داد.

اگر فرد فروش انجام دهد باز هم اين مشکل ديده ميشود زيرا در بهترين حالت باز هم چند هفته و آن هم در اوايل کار مشغول آموزش فروش تازه خود شده و باز هم ساعت زيادی را در هفته بيکار می ماند. چون فرد جدید پیگیری کردن را هنوز یاد نگرفته لذا منتظر حرکات و جلسات درخواستی ورودی جدید خود شده و تا این هماهنگی ها ایجاد شود مقدار زیادی از وقت او تلف خواهد شد.

از آنجاييکه  فرهنگ پیگیری در  کار HOME BASED هنوز در مجموعه شما جا نيفتاده است شما خوشحالید که او مشغول آموزش ورودی جدید خود است و این در حالیست که هر دو فرد در منزل مشغول کارهاي عقب مانده  و ماهواره و مسایل عشقی هستند یا بیرون دارند به اسم وقت گذاشتن با هم الواتی می کنند و اگر از آنها سؤال شود که چکار ميکنید حتماً خواهد گفت که نتورک کار ميکنیم.

اين داستان در سطوح بالاتر ( مشاور و ترينر ) هم در روزهايی که جلسه فيکس شده ندارند کاملاً مشهود است و اين جو  تنبلی و رخوت بعد از مدتی به فرهنگ آن مجموعه تبديل خواهد شد.

این قضیه مشکل اصلی RESEARCHER های محترم هم هست. احساس بازنشستگی و داشتن ترینر چیزی است که می تواند برای هر کسی خوشایند باشد و به راحتی ساعت کاری فرد را تقلیل دهد.

 اين مشکلی است که خيلی از مجموعه ها با آن درگيرند و اگر اندکی با انصاف به ميزان کار خود و مجموعه خود نگاه کنید به راحتی اين مشکل را در آن رويت خواهید کرد.

امروز داشتم با يکی از دوستان جديدم که 3 ماهی است خريد کرده و تا امروز 1400 دلار فروش کرده صحبت ميکردم. مشکل اينجا است که او يک ماه است فروش جديد نداشته است. خیلی ناراحت است که چرا کار به او جواب نمیدهد! وقتی با هم بيشتر بررّسی کرديم متوجه شدم که او بعد از آموزشهاي هفته اول ديگر هيچ کتاب جديد يا مطلب جديدی را نخوانده است.تحقيق هم نداشته است. کلا 6-7 عدد مشاوره و تعداد کمتر از 10 عدد هم پيگيری داشته است.(مساله شایعی نیست!!!!!؟)

هر موقع هم که در اين مدت از او سؤال ميکردم چکار ميکنی يا مشغول دعوت بود که در نهايت روز مشاوره کنسل ميشد و يا طراحي سايت و يا پيگيری یا ارتباط سازی!

وقتی تعداد  مشاوره ها و پيگيري ها معلوم شد و ساعات آموزش هفته اول هم به آن اضافه شد داستان جالبتر شد. متوسط تعداد ساعتهاي کاری را در اين مدت حساب کرديم و چيزی به مراتب کمتر از نيم ساعت روزانه شد! بله با نيم ساعت در روز ميتوان در هر حرفه ای ميليونر شد! ( چه برسه به کار شانسی نتورک که مخصوص خانومهای خانه داره! )

دوست ما زمان خريد تا 5 ساعت تعهد کاری داشت. 5 ساعت کجا نيم ساعت کجا؟

با فرض تعهد کاري 3 ساعته که خيلی ها بيشتر هم تعهد دارن اگه این مدت دوست ما هیچ کاری نمی کرد و فقط بابت تحقیق روزی 2.5 ساعت را که تعهد داده بود مطالعه ميکرد الان 225 ساعت اطلاعات اضافه در مورد بيزنس خودش داشت. آيا با 225 ساعت دیتا نميشود حتی به جمادات هم محصول فروخت؟

آيا طبیعی نيست که فردی که روزی نيم ساعت کار کرده است بيزنس خود را جدی نگيرد؟ اگر اين فرد احساس بدی داشته باشد طبیعی نيست؟  اگر حس تلف شدن به او دست بدهد ما حق داريم او را سرزنش کنيم؟

بسياری از ما همين حالا که اين مطلب را ميخوانيم دچار همين عارضه هستيم و از اين حس بد آزار ميبينيم و چون حرفه ای نیستیم و کسی هم این مساله ساده را به ما نگفته است ذهن خود را با کلی تحلیلهای غلط مسموم می کنیم.

راه حل چيست؟

از بين بردن حس رخوت. تعهد ساعتی خود را به کار خود مشخص کنید و آنرا یادداشت نمایید.به خود متعهد شوید هر چقدر که تعهد کاری داريد بايد آنرا در روز انجام دهيد. تا تعهد شما تمام نشده به هیچ قیمتی تسلیم نشوید. نتيجه آن بعد از چند هفته خود را نشان ميدهد.

 اگر امروز نميتوانید مشاوره يا پيگيری فيکس کنید چرا فورا ميروید خانه يا وقت خود را تلف می کنید؟( با همان دوستان قدیم که خواستار هیچ پیشرفتی در زندگی خود نیستند! )

 چرا 3 ساعت امروز را کتاب جديد نميخوانید؟ چرا پرسپکتينگ نميکنید؟ چرا نمیری پیش بالادستیت؟ چرا نمیری به مجموعت سر بزنی ؟ همه کار که مشاوره و پيگيری نيست.

رشد مجموعه هر کس به 2 عامل بستگی دارد:

1- شخصيت و رشد آن در خلال کار

2- اطلاعات و افزایش آن در خلال کار

اون دوست من 1400 دلار فروخت و ديگه نتونست چون آموزشهايی که ديده پتنسيل همانقدر فروش رو در اون ايجاد کرده و چون ديگه رشد اطلاعاتی نداشته در همان مکان درجا زده است.مطمئنم با رشد خودش مجموعش هم رشد خواهد کرد.

هر زحمتی که بکشید مثل آب پشت سد ذخیره میشه و به محض انجام فروش به کارتون میاد.

پس با توهم کار کردن روز خود را سپری و عمر خود را تلف نکنيد.

در طول يک ماه گذشته متوسط روزی چند ساعت کار کردي؟ با خودت رو راست باش!

با تشکر از دکتر رضا